Inleiding
In mijn studietijd ben ik in aanraking gekomen met het karpervissen, mijn toenmalige huis-, studiegenoot en tevens beste vriend heeft mij het karpervirus ingespoten. Op een warme zomerdag, genietend van de zon en zelfs van een specht, in een park in de stad Groningen is dit alles begonnen. Nadat 'we' twee karpers wisten te landen, was ik direct verkocht! De kracht van deze vis en het uiterlijk in combinatie met de gekozen tactiek, hebben mij doen besluiten serieus werk van deze hobby/levenswijze te gaan maken. U begrijpt natuurlijk dat een student weinig geld te besteden heeft, daarom ben ik begonnen met een gekregen hengeltje (van diezelfde studiegenoot). Zodoende kon ik ervaring opdoen, zonder dat het me enorm veel geld kostte...en toch maakte ik kans om zelf een karper te vangen!
Het is nu inmiddels een aantal jaren later en nog steeds bezig mijn hele karperuitrusting op niveau te krijgen...stapje voor stapje. De essentiële zaken zijn natuurlijk aanwezig... en ach, een tent die waterdicht is, is leuk maar ik zal er echter niet meer karpers door vangen!
Aan het begin van dit jaar heb ik voor het eerst een bezoek gebracht aan de karperbeurs in Zwolle. Wat mij opviel: téveel sterke verhalen over vangsten, bedrijven/merken die té graag hun producten willen verkopen, mensen die té graag over hun eigen vangsten lullen maar geen interesse tonen in de tactiek van hun gesprekspartner. Maar daarnaast ook het leuke en ontspannen gesprek met Léon Derksen van Cipro en dit heb ik echter als zeer positief ervaren.
Kortom, een wijze les voor mij...heb nu wel een redelijk beeld over hoe de hele karperwereld in elkaar steekt!
Plezier hebben in het karpervissen en bijkomende facetten is voor mij het belangrijkste, gefrustreerd langs de waterkant zitten doordat 'ze niet bijten willen' leidt toch simpelweg tot een nieuwe uitdaging en dus positieve energie!
Ebro
In mei 2006 kreeg in de kans om een weekje te gaan vissen op de Ebro. Deze uitnodiging mocht ik ontvangen van de voorzitter van mijn voetbalclub, hij ging er naartoe om voor het eerst in zijn leven op meerval te vissen (ook erg boeiende vissen als je het mij vraagt).
Deze week vissen betekende voor mij: tweede buitenlandtrip op het gebied van karpervissen, eerste contact met een stuwmeer, vissen zonder gebruik te maken van een boot, testen van onderlijnmateriaal vanwege de vele runs (vissen tot 16 pond), enorm veel vermaak gehad door de prachtige omgeving met zijn inwoners (witte reigers, veel springende karpers, indrukwekkende meervallen etc. etc.) en enorm veel gelachen met mijn vismaat. Kortom een enerverende en leerzame visweek die ik nooit zal vergeten!
Na een autorit van 19 uur waren kwamen we 's avonds rond de klok van zeven aan op de plek van bestemming. Voor vier personen was een stacaravan gereserveerd op een Spaanse camping, alleen de eerste nacht hebben mijn karpermaat en ik gebruik gemaakt van deze, voor ons overbodige, luxe.
Na het nuttigen van enkele Spaanse biertjes + een stevige maaltijd, het koken van een 'karpersoep' en het bespreken van de te volgen tactiek was het tijd om de koffer eens in te duiken voor een korte nachtrust.
Stek 1
De volgende dag werd de boot te water gelaten (vanuit deze boot werd op meerval gevist) en bepakt met de karperbenodigdheden van mijn vismaat en mij. Na dit uitputtende klusje kon er koers worden gezet naar onze eerste, zorgvuldig uitgekozen, visstek. Op deze stek zijn wij vier dagen en nachten gebleven. Dit met wisselend succes.
Nadat alle bagage was uitgeladen, werd de baai die we bevisten voorzien van een flinke hoeveelheid karpersoep (gekookte maïs met een hoeveelheid verpulverde pellets, boilies, water en zoetstoffen). De voerstrook werd doorgetrokken richting de rivier. De waterstand van het stuwmeer is in mei behoorlijk hoog. Hierdoor is de oorspronkelijke rivier zonder dieptemeter erg lastig te vinden.
Rond het middaguur lagen alle lijnen te water. De temperatuur was inmiddels opgelopen tot bijna 40 graden. Het kamp werd verder opgebouwd en de spanning was toch enigszins merkbaar, wanneer zal de optonic voor de eerste keer kraaien, op welke hengel en hoe zal de karper er uitzien?
Het zal ongeveer 3 uur geweest zijn, de zon stond op dat moment in haar hoogste positie…de eerste run! De hengel in de baai vertrok met een luid gejoel…helaas was er na het aantikken geen enkele weerstand te vernemen. Balen, hengel checken en opniuw beazen maar weer, is dan de enige remedie. Vanzelfsprekend werd daarna de mogelijke reden van deze deceptie besproken, een duidelijk antwoord hadden we op dat moment niet.
Een half uurtje later vertrok dezelfde lijn, aantikken en hangen! Mijn vismaat was zojuist het baaitje verderop aan het verkennen dus aan mij de eer om met deze krachtige karper van elf pond op de foto te mogen!
De runs bleven elkaar gestaag opvolgen, vanuit de baai werden duidelijk meer 'lossers' geproduceerd in vergelijking met de lijnen die in de diepte verscholen lagen. Naar mijn idee was dit te wijten aan de kleinere vissen die hier huisden. Deze karpertjes hebben toch een andere manier van het opnemen van voedsel. Natuurlijk zijn er aanpassingen gedaan aan de rig, aas en stek. Dit resulteerde in
minder tot geen verspelen van vissen.
Opvallende zaken:
Het voeren op een stuwmeer met een dergelijk bestand aan karper is natuurlijk van essentieel belang, Nadat we pas na 2 dagen gebruik konden maken van een skottelbraai (om de droge maïs te koken), en zeer sporadisch van een boot, werd de voerproductie opgevoerd wat uiteindelijk resulteerde in grotere vissen.
Een bijkomend gevolg hiervan was dat de hengels gelegen in de diepere gedeelten van ons territorium, steeds vaker vast kwamen te zitten tijdens het drillen van een karper (hadden we maar een boot!!).
Het waterniveau van het Ebro-stuwmeer, zakt in (vanaf of tot ?¿?) de maand mei ongelooflijk hard. De baai kwam steeds verder droog te staan, bomen rezen plots op vanuit het water, de karpers lieten het afweten, kortom: tijd voor de volgende stap in deze ontdekkingsreis.
Stek 2
Deze locatie was eigenlijk nog mooier dan de eerste. We bevonden ons op een rotsblok (berg) en de oorspronkelijke rivier maakt hier een omweg langs een eiland van redelijk formaat. Vier armen van het water komen hier bij elkaar, dit alles gelegen in een soort dal en omringd door heuvels/bergen. Daarnaast was direct op te maken dat het water (relatief) minder uitgestrekt was. Uit deze geografische beschrijving is te concluderen: eenvoudiger om in de diepte te vissen ten opzichte van stek 1.
Na een diagonale voerstrook te hebben aangelegd werden de hengels op verschillende afstanden geworpen, dit voeren werd dagelijks bijgehouden (inmiddels hadden we de boot vaker tot onze beschikking). Het begin van deze nieuwe uitdaging verliep nogal stroef, de eerste dag en nacht slechts twee vissen weten te verschalken die ook nog eens met één hand te tillen waren!
Gek genoeg bleven we vertrouwen houden in deze stek, bij het opgaan van de zon werd de boot weer in gereedheid gebracht om de onderwatervrienden een maaltijd te verstrekken. Plotseling werd deze tweede dag de meest succesvolle van de trip, ieder uur moesten we wel in actie komen! Qua gewicht en bouw waren deze karpers toch anders dan wat we inmiddels gewend waren (iets minder gestroomlijnd, dikkere buik en donkerder kleur), gestaag konden we onze vangsten blijven turven.
Verder verspeelden we op deze stek 'slechts' twee vissen, niet door obstakels in het water maar door de kracht van de tegenspeler aan het einde van de lijn. De eerste karper die ons teleurgesteld achter liet was, onder de eigen kant, ontembaar. Deze vis vond uiteindelijk na ongeveer 75 meter met de vis te zijn meegelopen een schuilplaats, een overhangende rots, deels in en deels boven het water.
De laatste ochtend van deze trip begon tegen een uurtje of vijf, mijn Knucklehead maakt een monotoon lawaai, aantikken en…de vis zwom op dezelfde wijze verder, gaf geen krimp en zette onverzettelijk koers richting ongekende dieptes. De druk moest uiteindelijk wel verhoogd worden, deze vis was echter niet te stoppen wat uiteindelijk uitmondde in lijnbreuk.
Het lossen van deze vis kan toch als een klein dieptepunt worden gezien, er was geen tijd om hier lang over te treuren……het inpakken kon beginnen, back to reality, op naar ons koude kikkerlandje!
Feitjes en aandachtspunten:
Ten slotte
Al met al heb ik erg genoten van de trip naar Spanje. Veel zaken zal ik de volgende keer anders aanpakken, andere dingen juist weer niet door opgedane kennis en ervaring.
Oefenen en leren in de praktijk samen met logisch nadenken en redeneren is voor mij de basis van succes en plezier in deze, voor ons, prachtige hobby!
Vragen, suggesties en opmerkingen naar aanleiding van dit artikel kunt u sturen aan: hartman.arjen@gmail.com
Groeten,
Arjen Hartman
(Foto's: Arjen en Stefan)
| 
