Bij deze zal ik mezelf dan ook even voorstellen, ik ben Martijn Nederpel, op 6 april 1979 te wereld gekomen in Leeuwarden (5 dagen te laat ik weet het!). Deze stad is nog steeds de plaats waar ik woon en werk. In het dagelijks leven verdien ik de kost als Radiotherapeutisch Laborant. Wat inhoud ik me bezig houdt met het bestralen van mensen met kanker.

Vissen intrigeert mij al sinds ik kan lopen, en toen mij opa hoorde dat ik met een stok met een touwtje en een stuk omgebogen ijzerdraad als haak probeerde te vissen, zorgde hij er snel voor dat ik een oude bamboe hengel van hem kreeg, en zijn oude viskoffer (ouderwetse benaming van tacklebox). Sindsdien ben ik niet meer bij het water weggeweest. Zelfs onderweg op vakantie in de auto tuurde ik naar de ontelbare riviertjes en plassen die we passeerden, en droomde over grote brasems, felle baarzen en baksteengrote ruisers. Karper kende ik alleen als die grote blauwe schimmen in de slootjes. Vissen waar je een werphengel voor moest hebben met dik nylon en grote haken.

Het zal zo rond mijn 13e geweest zijn dat ik mijn eerste (gras)karper ving, daarna was ik verkocht, deze mythische vissen waren toch niet zo onvangbaar als ik me had voorgesteld. Het duurde ook niet lang of ik had mijn eerste karperhengel en werd de jacht geopend.

Van boilies en bolt rigs had ik nog nooit gehoord en ik begon dus ook lekker met de pen, of "op afstand" met een folie wakertje. Als aas gebruikte ik mais uit blik, aardappel, broodkorst of deeg. Na een tijdje kwamen dan toch de boilies, en de bijbehorende systemen. Ik ging ook meer experimenteren met aas, ik flavourde bijvoorbeeld mijn mais uit blik wat op de drukker beviste wateren soms opmerkelijk meer aanbeten gaf. Ook met boilies ging ik steeds meer uitproberen qua samenstelling formaat en vorm. Daarnaast veranderden de wateren, de sloten werden omgeruild voor plassen, en graskarpers voor gewone karpers.

Momenteel speelt mijn visserij zich voor 90% af op de grote Friese meren en kanalen, wateren waar ik mijn ding kan doen en waar ik weinig tot geen andere karpervissers tref. Vaak vis ik dan vanuit een kajuitboot, een fantastische manier van vissen omdat het me de vrijheid geeft om te gaan en te staan waar ik wil.

Deze wateren bevatten vaak karpers die in sommige gevallen nooit een haak van dichtbij hebben gezien. Wel is het zo dat het vaak hard werken en doordouwen is om er een visje te kunnen vangen. Voor mij blijft echter de mystiek van het onbekende daar toch de belangrijkste factor, er is domweg te weinig bekend over het bestand en de kans op een maagdelijke beer is er altijd aanwezig.

De rest van de tijd mag ik graag doorbrengen op wat kleiner afgesloten water in de buurt. Op dit soort wateren kan je ongelooflijk veel leren op het gebied van rigs, en voermethodes. Maar ook met de verschillende ingrediënten die je kunt gebruiken en hun werking daarvan, wat dat betreft kan ik bij Cipro mijn hart ophalen.

Groeten,
Martijn

Cipro © 2005